Drongurin var á veg til hús, tá hann traðkar á eina brotna vodkafløsku, sum onkur hevði tveitt frá sær á ein hátt, sum gjørdi, at fløskan brotnaði. Hann sker seg so illa av fløskuni, at glaspettini skera seg langt upp í fótin og kvetta musklar, nervar og sinur av. Ein ungur maður sær tilburðin og fer yvir til drongin og spennir sína reim rundan um beinið hjá honum, og saman bíða teir so eftir sjúkrabilinum. Hevði hann ikki gjørt tað, kundi tað endað uppaftur verri.

Unglingin hevur nú ligið á Klaksvíkar Sjúkrahúsi í nakrar dagar, har ein serfrøðingur í ortopediskari kirurgi úr Danmark, hevur viðgjørt hann. Skurðirnir eru sera stórir, og drongurin hevur fingið nógvar pentur. Talan var um eina stak innviklaða skurðviðgerð, men lukkutíð hevur hann nógvar royndir við tílíkum operatiónum. Framvegis er ikki vist, at drongurin ikki fær varandi mein, men mamman sigur, at tey liva í vónini. Alt lívið hjá unglinganum er sett á pausu; Hann er fyribils sjúkrameldaður, og mamman kemur við eini áheitan:

Góðu fólk, latið vera við at bróta glasfløskur og lata tær liggja! Tað er veruliga vandamikið, og fólk kunnu fáa varandi mein restina av lívinum!