Í samgonguskjalinum, ið var skrivað undir í dag, er greiði boðskapurin, at javnstøða skal fremjast á øllum mótum; at tey, ið ráða, skulu hugsa um javnstøðu í mun til alt samfelagið.

Millum annað stendur, at ”Menn og kvinnur skulu í øllum lutum hava somu rættindi og møguleikar at luttaka í arbeiðs- og samfelagslívinum” og ” Harafturat skulu vit hava javnstøðu í huga í øllum samfelagsligum evnum.”

Hetta eru greið og týdningarmikil mál!

Men í sama viðfangi verður nýtt landsstýri skipað við fimm monnum og tveimum kvinnum, heldur enn við javnstøðu millum kyn.

Samgongan slær síni egnu orð upp í glens. Ósvitaliga signalið frá nýggju samgonguni til okkum øll - heimabúgvandi og útisetar – er, at javnstøða skal altíð takast í álvara, uttan tá tað ræður um veruliga valdsbýtið.

Heldur enn at sláa fast við sjeytummaseymi, og við grundarlagi í breiðum samstarvi tvørtur um politisku miðjuna, at javnstøða er vird í ovastu leiðslu landsins, ber nýggja samgongan okkum føgur men innantóm orð.