Dávur Winther helt røðu, sum verður endurgivin niðanfyri:

Góðu Hjørdis og Hans Pauli!

Vælkomin í hesa serligu búð – Gamla Seglhúsið í Víkunum

Vit hava kenst væl og havt eitt drúgvt á áhuagvert samstarv í nógv ár, ja, heilt síðani fyri 2000, tá ið arbeiðið uppá standmyndina av Kjølbro fór av bakkastokki – Tað tók tíð at fáa hana upp at standa.

Tann 26. mai 2002 er hátíðardagur, sum fer at eydnast til fulnar, skrivar Klaksvíkar býráð í tíðindaskrivi.
Hátíðarhaldið verður kl. 16 sunnudagin á Biskupsstøð, á økinum uttanfyri Bókasavnið, har standmyndin skal standa.

Vit gjørdu eisini eina stóra kanning og frágreiðing saman í hesum sambandi um torg og strætir – og serliga um steinsetingar, har standmyndir stóðu og standa.

– Hetta fyri ikki bert at seta Kjølbro á asfalt. Men peningur ella mangul uppá sama, hevur tíverri ofta nógv at siga í slíkum førum.

Fípar Fagra kom upp at standa í august 2008, tá ið kommunan fyllti 100 ár.

Eisini var samstarv um Kópakonuna, sum varð avdúkað tann 1. august í 2014.

Og ikki minst standmyndin av Elinborg Lützen, sum varð avdúkað, týsdagin 24. september 2019 - Fyrsta standmynd av einari navnnevndari kvinnu í Føroyum, sum tá varð avdúkað úti í Klaksvík.

Veit at høvdið á Elingborg er nr. 14 ella 15 - Ikki fyrr enn tá vart tú nøgdur!

Stuttligt – og tað fortelur nógv um teg, at tú í 10. flokki bankaði uppá hjá Janusi Kamban, og spurdi um tú kundi koma í praktikk - starvsvenjing hjá honum? Aðrir fóru at egna ella til skips. 

Janus og hansara serliga og mynduga høvd, rakað, sum kanska ikki var so vanligt tá, var hugtakandi – og sum tú eisini moduleraði.

Havi verið inni í atellierum hjá tykkum báðum fleiri ferðir. Har er altíð áhugavert at hoyra tykkum práta um verk tykkara – og ikki minst, tá ið tit meta um og viðmerkja listaverkini hjá hvørjum øðrum.

Frits plagdi at kalla málningar sínar fyri hansara “Penslabørn” – Veit ikki hvat tú ella tit kalla tykkara mong “børn” og høvd, sum standa eitt ótal av á atelierinum.

Takk fyri mongu góðu kopparnar av kaffi inni har – apropos framsýningina í dag...

Tit duga at tekna, sum er grundhandverkið fyri so mangt – fyri at kunna mála ikki minst, at kunna úttrykkja seg, siga tað, tit ynskja. Men ikki minst, tá ið ein standmynd skal evnast til, tá er umráðandi at duga grundhándverkið: At tekna!

Myndirnar, sum hanga her í dag, siga, at tit duga hetta kynstrið.

Uttan at fara í smálutir við ættargransking, kann eg stutt nevna, at Hans Pauli er ættaður av Húsum, barnvaksin í Havn.

Hjørdis er ættað av Skarði, ommudóttir Sannu av Skarði, sum hon minnist. Hon er barnvaksin bæði í Svøríki og Føroyum, seinni búsett í Danmark.

Takk fyri og vælkomin til Klaksvíkar – grannabýin hjá Húsum, her tit hava fleiri fjølskyldur.

Um málningarnar hjá Hjördis Haack

Hon vísir eina røð av smærri oljumálningum, har evnini eru speglingar í kaffiyvirflatuni.

Ofta hava vit eitt serligt samband við kaffikoppin – Ein yndiskopp, sum er serliga góður at drekka úr, ommukoppurin, yndiskoppurin, koppurin, tú fann í skrellispannini ella koppurin, tú kanska tók við tær heim úr flogfarinum. Allir koppar hava sína søgu.

Í hennara listarliga arbeiði hevur hon fleiri ferðir vent aftur til evnið speglingar. Speglingar í silvurtallerkum, speglingar í hyljum ella speglingar í uppvaskifatinum.

Kaffiyvirflatan virkar sum ein spegil, ið avspeglar rúmið og fangar gluggar, ljós og skuggar.

Ein góður koppur av kaffi tíðligani á morgni. Fráveran av litum – teir svart-hvítu kopparnir, kann stundum kveikja hugasambond til gamlar ljósmyndir.

Sum sæst, hevur hon valt at lata umhvørvið kring koppin vera ómálað. Koppurin stendur nakin og meira reinur eftir, sum ein einkultur lutur – ella sum eitt emblem.

Oljumálningar eru oftast hennara listaobjekt. Stundum forstørrar ella veksur hon gerandislutir ella evni upp til mega- ella risa-støddir fyri at kanna skapningin; medferðina, verumátan ella lyndiseyðkenni á lutinum.

Hjørdis hevur gjørt fleiri størri prýðisuppgávur, m.a. ein 12 meter langan málning, har sólin er ímyndin í verkinum. Hesin hongur í gongusalin á August Krogh stovninum.

Um framsýningina hjá Hans Pauli Olsen

Tekningarnar, sum her hanga, eru teknaðar í løtuni á staðnum frammanfyri myndevninum - modellinum.

Allar tekningarnar eru teknaðar í A3 stødd og nýttur er blýantur og svart krit, sum upploysist í vatni.

Tað er sum ein pastell og ein akvarell um somu leið í einari stift. Hesin háttur verður ofta róptur blýantur, krit við lavering.

Til tíðir er tekningin so rúgvismikil, at hon heldur áfram frá einum arki til tvey ella fleiri ørk.

Myndevnið er landsløg og modelltekningar - kroppar. Kroppar sum í førum gerast til standmyndir.

Tær flestu tekningarnar eru teknaðar á Húsum m.a. Skarðið yvir Skarðs-bygd, tekniaðar í teirra deiliga húsi á Húsum, sum tey eru góð við og umtala ofta og títt.

Modelltekningarnar eru teknaðar í Keypmannahavn.

Mannakroppurin hugtekur altíð og hevur verið myndevni í túsundir av árum – m.a. varðveittar frá holu-tekningum. Ikki minst vóru rómverjar og grikkar eisini hugtiknir av mannakroppinum og gjørdu nógvar standmyndir.

Mannakroppurin hevur verið eitt av elstu myndevnum, og sum Hans Pauli hevur endurskapt so hegnisliga í sínum “myndahøggi” ella serstaka stroki í mongu standmyndunum sínum.

Hans Pauli skapar sínar serligu mannaverður, sum tú blæsir lív í við sínum hegniga kynstri og stroki.

Sama ger Hjørdis við sínum oljumálninum við so nógvum ymiskum sniðum og speglingum, sum tó at tær eru tveydimensionellar, gerast trýdimensionellar ella rúmligar av speglingunum.

Framsýningin hongur uppi fram til páskir