- At lækka prísin á bensin og diesel hjálpir ikki arbeiðandi fólkinum. Hesa útsøgn frá formanninum í Havnar Arbeiðsmannafelag, kundu vit lesa í miðlunum nú um dagarnar. Má viðganga, at eg eri als ikki samd.

Átakið at lækka bensin og diesel komandi tríggjar mánaðirnar er eitt bráðfeingis átak, nú bensin- og dieselprísirnir hækka nærum dagliga orsakað av ótryggu heimsstøðuni.

Ítøkiliga merkir lækkingin, at hvørja ferð tú fyllir tangan við bensini ella diesel, so verður tangin 100 krónur bíligari enn í dag. Hetta gevur fólki møguleikan at nýta sparda peningin til at keypa mjólk fyri ella aðrar gerandisvørur fyri. Tað ger sjálvandi mun – eisini hjá verkafólki.

Vit hugsa kanska ikki um tað, men tað eru hópin av fólki, ið koyra aftur og fram til arbeiðis hvønn tann einasta dag.

Hyggja vit inn á Hagstovuna, so síggja vit, at talið av fólki, ið pendla til arbeiðis ella í skúla, er lægst í Sandoynni, góð 30%, meðan talið í høvuðsstaðarøkinum liggur beint omanfyri 50%. Man ikki onkur arbeiðari er millum hesi? Tølini eru frá fólkateljingini í 2011, men eg hugsi at hetta gevur okkum eina ábending av støðuni.

Haraftrat koyra fólk eisini í frítíðini. Nógvar barnafamiljur kenna til mongu biltúrarnar við børnunum til ymisk frítíðar ítriv fleiri ferðir um vikuna. So tað undrar meg, at sagt verður at hetta als ikki hjálpir vanliga løntakaranum.

Gaman í nevnir formaðurin í Havnar Arbeiðarafelag, at tað hevði hjálpt meir at javnsett tímalønt og fastlønt, tá ið tað kemur til sjúku. Hetta er eitt annað mál, ið vit als ikki eru ósamd í.

Eyðgunn Samuelsen, tingbólkaforkvinna Javnaðarflokkin