Sosialráðgevarafelagið vísir í einum uppslagi á Facebook á eina álvarsliga gongd, sum vit ikki kunnu lata fara afturvið borðinum óátalað.

Tá barnaverndartænastur lýsa eftir málsviðgerum ístaðin fyri sosialráðgevum, er tað ikki bara ein spurningur um orð, men ein spurningur um fakligheit, ábyrgd og rættartrygd hjá børnum.

Barnaverndarmál eru millum tey mest álvarsomu og krevjandi málini í okkara samfelagi. Tey snúgva seg um børn í viðkvæmum støðum, um truplar metingar og avgerðir, sum kunnu fáa lívslangar avleiðingar.

Tí er tað ógvuliga álvarsamt, at kommunur velja at víkja frá krøvunum um sosialfakliga útbúgving og lata upp fyri, at fólk uttan neyðuga fakliga førleikan skulu røkja hesar uppgávur.

Hetta er ein greið undirmetan av barnaverndarøkinum. Vit kunnu ikki góðtaka, at fakligheit verður sett til viks, tá tað snýr seg um okkara mest sárbæru borgarar.

Býráðspolitikarar hava ábyrgdina av hesum øki. Tí eiga teir eisini at tryggja, at rætta fakligheitin er til staðar.

Barnaverndarlógin er greið í sínum krøvum um fakliga forsvarligt arbeiði og haldgóðar kanningar og metingar. Krøv, sum í verki krevja sosialfakligar førleikar.

Sosialráðgevar eru útbúnir til júst hetta arbeiðið, sum umfatar kanningar, samrøður við børn, løgfrøði og etiskar metingar. Tá hesi krøv verða útvatnað, eru tað børnini og familjurnar, sum gjalda prísin.

Hvar er eftirlitið?

Landsstýrismaðurin við barnamálum, sum hevur eftirlit við økinum, eigur at taka hetta í størsta álvara og kanna nærri, hvat liggur aftanfyri hesa gongdina. Spurningurin er, um tað er mangul upp á sosialráðgevar ella um aðrar orsøkir gera seg galdandi. Tí um orsøkin ikki er mangul upp á sosialráðgevar, so er neyðugt at hyggja upp á, um barnaverndarøkið átti at verið umskipað.

Líka so lítið sum sosialráðgevar eru útbúnir at arbeiða sum lærarar ella námsfrøðingar, eru lærarar og námsfrøðingar útbúnir at røkja tað arbeiðið, sum sosialráðgevar gera.

.

Rúna Sivertsen

Sosialráðgevi