Ítøkiliga málið snýr seg um atgongdina at sleppa at royna eitt mál um endurgjald fyri eina ivasama ognartøku í rættinum, eins og um grundarlagið fyri ognartøkuni er lógligt. Men i staðin fyri at lata rættin sleppa at tala, hava myndugleikarnir gjørt alt tað teir kunnu, fyri at festarin ikki skal sleppa at royna málið í rættinum.

Slíkt er ein álvarsom hóttan móti rættartrygdini hjá festarum. Svarið hjá landsstýrismanninum og embætisverki hansara vísir greitt, at allir festarar framyvir standa verjuleysir móti inntrivum frá myndugleikum, tí teir kunnu til eina og hvørja tíð verða tiknir av ræði.

Sigert Patursson vísir á, at framyvir fara festarar uttan iva at verða nógv meira afturhaldandi við at gera íløgur, tí verjan móti almennum inntrivum í festini er tikin burtur við einum pennastroki. Vit skulu minnast til, at festarin heftir persónliga fyri alla skuld og skyldur hjá festinum. Og nú politiski myndugleikin heldur fast við, at búnaðarmyndugleikin framyvir kann taka festaran av ræði tá ósemja er um almenn inntriv í festi, kann virðið av vinnutólinum minka munandi, uttan at festarin kann gera nakað við tað, eins og hann er avskorin frá at royna málið í rættarskipanini. Undir slíkum treytum er tað snøgt sagt ómøguligt at reka landbúnaðarvinnu, sigur formaðurin í bóndafelagnum.