Sjálvt hugtakið “tað rennur kalt niður eftir bakinum”, er eitt hugtak, sum tey flestu kenna, men í 5.a var tað púra ókent.

Tá spurningurin varð spurdur, hvat hugtakið merkir, komu ymisk svar, so sum: okkurt vemmiligt, onkur, sum stoytir kalt vatn eftir rygginum innan fyri eina blusu, okkurt óhugnaligt osfr.

Tá so greitt varð frá hugtakinum, og vit høvdu lisið og lurtað eftir søgunum, so skiltu næmingarnir væl hugtakið og sluppu so at royna seg sum rithøvundar, og onkur myndprýddi eisini.

Hetta endaði við einari lesikafé, har søgurnar vórðu lisnar upp og okkurt gott var at fáa afturvið.

Stuttligt og eggjandi, tá evnið og arbeiðssetningurin kunnu avsluttast við eini so hugnaligari løtu.