Millum tey, sum atkvøddu ímóti málinum hjá Bjarna Kárasyni Petersen um fría fosturtøku vóru 2 løgtingsfólk í hansara egna flokki, Sólvit Emilson Nolsøe og Hanna Jensen. Málið fall við 15 atkvøðum fyri og 15 ímóti (ongin var blonk), og sostatt høvdu framsóknarfólkini altavgerandi leiklutin í, at málið fall. Triðja framsóknarfólkið, Karlot Hergeirsson, atkvøddi fyri.

Eisini Jóhannis Joensen og Henrik Old úr Javnaðarflokkinum atkvøddu ímóti. Andstøðutingfólkini, ið atkvøddu fyri, vóru Johan Dahl og Eyðdis Hartmann Niclasen, bæði úr Sambandsflokkinum. Ein samdur Fólkaflokkur og ein samdur Miðflokkur atkvøddu ímóti, meðan eitt samt Tjóðveldi atkvøddi fyri.

Málið fekk eisini eina heldur løgna byrjan, tí tá ið tað kom fram á tíðindafundi fyri fjølmiðlunum tann 8. januar, visti Ruth Vang, forkvinna í Framsókn, av ongum. Tá segði hon eisini, at ongin vissa var fyri, at Framsókn sum flokkur stóð aftanfyri landsstýrismannin, tí tey vóru ikki samd um málið. Í kvøld var tað so sjón fyri søgn, at bert 1 av teimum 3 tingfólkunum í Framsókn taka undir við Bjarna K. Petersen í hesum málinum.

Tað hoyrist eisini úr Løgtinginum, at onnur stórmál hjá samgonguni møguliga heldur ikki verða ungar heldur enn egg. Bæði stórmálið hjá Ingilín Didriksen Strøm um elveiting og stórmálið hjá Høgna Hoydal um gongd í haga eru nevnd sum dømi um stórmál, ið kunnu detta burtur. Tað er tó enn óváttað, meðan tað er ein sannroynd, at fosturtøkumálið er fallið.